dinsdag 13 oktober 2015

de eerste stappen zijn genomen

Naar aanleiding van mijn vorige bericht, zie hier.
Hebben we het een en ander laten bezinken en zijn tot de conclusie gekomen om er niet met de uitslag van het onderzoek akkoord te gaan en we hebben al een aantal stappen gezet om te kijken wat mogelijk is:

Ik heb gelijk contact opgenomen met zoon zijn logopediste, deze gaf gelijk aan dat ze het er niet mee eens is en dat ze er alles aan zal doen om te bewijzen dat het niet zo is (lang leve deze logopediste!!!). Ze gaat nu kijken welke paden ze kan bewandelen.

Ook heb ik contact gehad met de psycholoog die mede verantwoordelijk is voor het gedane onderzoek. De afnemer gaf aan geen reden te zien waarom zijn slechthorendheid meegenomen moet worden in het onderzoek, aangezien ze alleen met zoon in een kantoortje had gezeten en zij het idee had dat hij het allemaal goed meekreeg en goed hoorde...

Ook heb ik contact gehad met het ziekenhuis, in november hebben we een afspraak met zijn KNO arts om te kijken of die wat voor ons kan betekenen...

Al met al gaat dit nog een staartje krijgen.... Ik laat niet mijn zoon voor verstandelijk beperkt verklaren als hij dat niet is, hij moet dan zijn hele leven deze stempel meedragen..

Zo, en nu ga ik naar de kapper, mijzelf even laten verwennen...

11 opmerkingen:

  1. Ik wens jij en je familie een heleboel kracht en wijsheid voor de komende strijd. Ik zou het ook er niet bij laten zitten. Hou je doel voor ogen en doe niets ondoordachts, want daar komen extra problemen door. Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Precies, gelijk heb je. Fouten worden overal gemaakt en je strijdt voor je zoon, mooi.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ga op je gevoel af....onze oudste dochter wilde ze het zelfde stempel geven, maar ik heb gevochten als een leeuw.
    Wij werden door onze huisarts doorgestuurd naar Nijmegen en daar is dochter helemaal binnenste buiten gekeerd.....niets aan de hand.
    Dochter is nu een (normale) jonge vrouw van 33 jaar met man en twee kinderen.
    Ze werkt in de zorg (verpleging)....Onze dochter was ook slechthorend, maar na een operatie is er veel verbeterd.
    Succes en laat je niet alles wijsmaken.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. wat heftig! is een IQ bij een kind dan ook 100%?
    ik heb een zoontje met dezelfde leeftijd,
    hoe deed hij zijn citotoetsen? Ik ben van mening dat je als moeder meestal wel inziet wat je kind aankan en wat niet. wat slordig dat ze je niet vertelt hebben dat ze een psychologische test gingen afnemen....

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Goed zo. Goed dat jullie het heft in eigen hand nemen. Of terug pakken. Want ik blijf het erg vreemd vinden dat jullie als ouders niet goed zijn geinformeerd over en betrokken bij het onderzoek.
    Ik ben zelf psycholoog en mijn beide kinderen zijn getest ( dyslexie o.a.). De regel is dat ouders worden geinformeerd en dat zij schriftelijk toestemming geven voor het onderzoek. Handtekening. Dat is na te lezen bij het NIP, de beroepscode.
    Zelf heb ik met de psycholoog een gesprek gehad voor het onderzoek. Zij moeten je toch informeren wat er met je kind gebeurd en informatie van jou krijgen. En vervolgens ook na het onderzoek de terugkoppeling. En zo hoort het ook. Zelf werk ik ook zo. Uit fatsoen, ethisch maar ook omdat de regels vd beroepscode zo gelden.
    Ik schrik van het verdedigende antwoord van deze onderzoeker. Het is toch juist goed om verder te onderzoeken wat er is met jullie zoontje en wat hij nodig heeft.
    Heel veel sterkte en succes!!!
    PP

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Er is een verschil tussen "Ik heb het idee dat hij alles goed meekreeg" en alles goed meekrijgen. Je moet de slechthorendheid wel als factor meewegen in je onderzoek....pff, domme psycholoog.
    En wat ik nog vreemder vind is dat je niet op de hoogte was van het onderzoek. Heel naar en raar. Overigens, als mijn kinderen(autisme) getest werden zonder voorbereiding en uitleg, dan scoorden ze zomaar 20 of 30 punten lager...daarom ging ik mee, zat in de hal ofzo, en konden de kinderen af en toe even een knuffel halen als het ze te veel werd met de vreemde mevrouw. Het gevoel van veiligheid telt zwaar, en als het niet veilig voelt voor hen, dan presteren ze minder...dan is hun hoofd te druk met veiligheid zoeken. Zeg maar net als bij een computer die teveel programma's draait en daardoor traag wordt.
    Goed dat je het oppakt, succes op jullie weg!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Goed zo! Fijn dat er mensen zijn die jullie wel kunnen helpen, zoals de logopediste. Het rare is dat op school veel meer naar deze professionals wordt geluisterd dan naar ouders zelf.

    Succes met alles.

    Groetjes,
    N.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. En zo is dat! Goed zo! Sterkte in de e strijd!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Succes met alles! En goed dat jullie zelf op onderzoek uitgaan. Natuurlijk is het belangrijk dat je zoon op de best mogelijke manier geholpen wordt, maar dan moet je natuurlijk wel eerst weten wat het probleem is en inderdaad niet - op basis van een nogal wankele beargumentatie, zo te horen - zomaar mee gaan met een stempel.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. hallo , je zeker niet laten doen onze zoon kreeg toen ie bijna 7j was ook zo'n fantastische IQscore ! hij is nu bijna 13j en zit in het eerste middelbaar en is zelf gestart in de hoogst mogelijke richting wat je in B kunt volgen ASO hij heeft ook het volledige lager in een gewone school gedaan maar wel met ondersteuning van een logepediste en ondersteuning van een kinder en jeugdpsychiater die heeft hem getest na die IQ test en zij kwam op normaal tot hoogbegaafd maar een lichte vorm van autisme en ADD en een zware vorm van dyshortografie (spellingsstoornis) maar dom en achterlijk nee hoor ! maar je moet voor 200% achter je kind staan , mondig zijn en veel zelf regelen en betalen ...anders is je kind verloren want die speciale scholen moeten ook gevuld worden maar als je kind daar niet hoor is zijn leven en toekomst er wel aan !!! lieve groet Jezebelle uit vlaanderen

    BeantwoordenVerwijderen