vrijdag 9 januari 2015

ziekte en ander leed

Al voor de kerstvakantie was ik ziek, naar de huisarts geweest en een beginnende longontsteking geconstateerd, vervolgens een antibioticakuur gehad en daarna weer aan het werk.(ben ik heel goed in, doen alsof alles goed gaat)
het hoesten is gebleven. Vorig weekend koorts erbij gekregen en het volume van mijn hoesten is toegenomen. Een mannetjes walrus zou er jaloers op zijn ;)
Inmiddels voelde ik me flink ziek en toch maar weer een bezoekje aan de huisarts brengen. Inmiddels wel zo verstandig geweest om mijn werk af te bellen :(
Huisarts kon niks bijzonders vinden en vermoedde een virus, maar wilde voor de zekerheid nog wel een longfunctie test doen. Die inmiddels ook gehad, maar kwam niks bijzonders uit. We gaan er dus maar vanuit dat het een virus is en dat ik moet uitzieken.
Zoon was gisteren jarig, zelfs dat hebben we niet gevierd, we hebben taart gegeten en alles versierd, maar visite hebben we overgeslagen. Zijn kinderfeestje verplaatsen we wel naar de zomer.... ergens.......


                                                                               plaatje van het www.


Nog heel erg boos en verdrietig geweest.
Kreeg mijn zoon opeens een verjaardagskaart van mijn vader en (ex)stiefmoeder. Er zat zelfs een geldbedrag in!!!
voor wie het verhaal heeft gemist, hier, kan je het teruglezen
Inmiddels meer dan een jaar hebben ze mij of mijn zoon niet gezien, nooit hebben ze iets om mij of mijn zoon gegeven en dan nu ineens een kaart met geld?
Ik heb er even heel erg hard om gehuild. Voor mijn gevoel had ik het hoofdstuk vader al een tijd afgesloten, maar door dit kaartje kwam al het leed weer boven.
Ik hoop dat mijn vervolgactie goed is geweest:
Ik heb nl een kaart geschreven uit naam van mijn zoon en erbij gezet: opa, bedankt voor je kaartje,  en heb het geld wat hij heeft gekregen erbij gedaan en heb het in zijn brievenbus gedaan. Zijn (of hun) geld hoef ik of mijn zoon niet. Hij is destijds helemaal kaalgeplukt door mijn (ex)stiefmoeder en hij kan amper zijn hypotheek betalen en nu wil hij mijn zoon geld geven. Mijn eerste gedachte was dat hij het zelf veel beter kan gebruiken.
Nog steeds heb ik het gevoel terecht te zijn gekomen in het sprookje van assepoester, met de boze stiefmoeder en de 2 stiefzusters. Hij doet zich daar voor als een super vader en opa, en legt alle schuld bij mij.
Pffff tijd om maar weer eens een bladzijde om te slaan....
 

2 opmerkingen:

  1. Beterschap. Als jij je goed voelt bij de geldactie, dan is het goed. Gevoel volgen.......sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heb je in het kaartje, of op een los papiertje, kunnen aangeven waarom je het geld niet wilde accepteren? Of iets gezegd als: je kan het zelf waarschijnlijk goed gebruiken?
    Nu kan je vader de kaart+geld op allerlei manieren interpreteren. En omdat jullie weinig praten, is er best een kans dat hij het anders interpreteert dan je het bedoeld.

    Pffffffffff, lastig hoor!
    Maar wel heel herkenbaar. Hier ook ouders die "zich niet willen inmengen in mijn leven". Dat doen ze ook niet! Ik wou dat ik ze gewoon eens zag en dat ze met me wilden praten of naar me wilden luisteren. Maar dat doen ze niet, zo zijn ze niet.
    En ik vind het ook lastig, elke keer weer als ik dit merk. Terwijl ik toch elke keer denk dat ik er doorheen ben.
    Het gaat wel beter, elke keer, maar de stapjes vooruit zijn klein. STerkte!

    BeantwoordenVerwijderen